100 mil dzikim wybrzeżem Kornwalii w środku zimy, tam, gdzie Atlantyk hartuje najtwardszych.
Arc of Attrition to 100 mil szlakiem South West Coast Path w Kornwalii, w samym środku stycznia, z Coverack do Porthtowan. Smagany atlantyckimi sztormami, rozgrywany w większości po ciemku i najeżony stromymi, nieustającymi podbiegami nad zatoczkami, uchodzi za najtrudniejsze zimowe ultra w Wielkiej Brytanii.
Arc of Attrition rodzi się na dzikim, najdalej wysuniętym na zachód krańcu Kornwalii. Trasa prowadzi szlakiem South West Coast Path z rybackiej wioski Coverack na półwyspie Lizard aż do Porthtowan na północnym wybrzeżu. Mija najbardziej wysunięty na południe punkt Wielkiej Brytanii, biegnie wzdłuż Mount's Bay, okrąża słynny półwysep Land's End i przecina jedne z najbardziej odludnych i wystawionych na żywioły odcinków angielskiego wybrzeża. Ponad 5000 m przewyższenia rozłożone na niekończący się ciąg krótkich, stromych podbiegów z dna skalistych zatoczek nie daje ani chwili wytchnienia.
Bieg odbywa się pod koniec stycznia, więc w dużej mierze po ciemku: dzień trwa zaledwie dziewięć godzin, a pogoda potrafi przejść od ulewy i atlantyckich porywów wiatru po lodowatą mgłę. To nocny odcinek z Land's End do Pendeen dał zawodom nazwę: błotnista droga przez mękę po śliskich skałach, rozmokłych ścieżkach i nadmorskich wrzosowiskach, która eliminuje ponad połowę stawki. Po drodze czekają m.in. spektakularny Minack Theatre, upiorne ruiny kopalni cyny w Botallack i rozległe cyple Zennor.
Założony w 2015 roku przez MudCrew i dziś należący do UTMB World Series, Arc of Attrition wyrósł z kameralnego spotkania 50 miejscowych biegaczy na jedno z najbardziej szanowanych zimowych ultra w Europie. Na mecie czeka upragniona klamra do pasa, a widok portu St Ives o świcie, po wielu godzinach nocnej walki na klifach, pozostaje jedną z najbardziej wzruszających chwil brytyjskiego ultra.