Heilige kracht in de Quebrada de Humahuaca, waar de Andes alle kleuren aanneemt.
Jujuy Fuerza Sagrada by UTMB loopt door de Quebrada de Humahuaca, een vallei op de UNESCO-Werelderfgoedlijst in het uiterste noorden van Argentinië, met zes parcoursen van 4,5 tot 87,2 km. De hoofdwedstrijd, de INTI 88K, klimt 5.101 meter door de bergketens boven Tilcara, richting de rand van de Puna. Dorpen als Purmamarca en Tilcara liggen boven de 2.200 meter, onder de gekleurde mineraallagen van de Cerro de los Siete Colores, en de wedstrijden dragen Quechuanamen die vertellen wat de bergen hier betekenen.
Jujuy Fuerza Sagrada by UTMB brengt de UTMB World Series naar de Quebrada de Humahuaca, een Andesvallei van 155 kilometer in het uiterste noorden van Argentinië die in 2003 door UNESCO tot Werelderfgoed werd verklaard. Zes parcoursen delen hetzelfde terrein: de INTI 88K over 87,2 km met 5.101 hoogtemeters, de KUNTUR 50K over 50,3 km met 2.754 meter, de WAYRA 35K over 34 km met 1.826 meter, de AMARU 21K over 21,3 km met 884 meter, de RUMI 12K over 11,9 km met 723 meter en de PUKARA 5K over 4,5 km. De namen zijn Quechua: zon, condor, wind, slang, steen en vesting.
Alles speelt zich hoog af. Purmamarca ligt op zo'n 2.200 meter en Tilcara op ongeveer 2.461 meter. Je start dus al hoger dan de meeste Europese toppen en klimt van daaruit verder, de ijle lucht van de Puna tegemoet. De dalbodem is uitgesleten door de Río Grande, en de hellingen erboven zijn gestreept in de geoxideerde rood-, oker-, groen- en paarstinten die de Cerro de los Siete Colores beroemd maakten. De parcoursen passeren het hoofdplein van Purmamarca, kronkelen door ravijnen en over hellingen vol cactussen, en lopen in het zicht van de Pucará de Tilcara, de vesting op een heuveltop die inheemse gemeenschappen bouwden lang voordat de Inca's arriveerden.
Dit is een wedstrijd waarin het landschap niet los te zien is van de mensen die er wonen. De Quebrada is al duizenden jaren een corridor voor handel, bedevaart en migratie, en de dorpen koesteren hun coplas, hun carnaval en hun offers aan de Pachamama. Wie hier begin april loopt, aan het einde van het zomerse regenseizoen, krijgt heldere luchten, overweldigend licht en een parcours dat minder voelt als een route dan als een doortocht door iets wat ouder is dan de sport zelf.